ستاد مرکزی اربعین|کمیته فرهنگی، آموزشی

banner-img banner-img-en
logo

 اماکن متبرکه


قبر حضرت علي‌اكبر(عليه السلام)

چاپ
علي بن حسين بن علي بن ابي‌طالب:، ملقب به علي‌اكبر، فرزند بزرگوار امام حسين(عليه السلام) است كه در روز عاشورا، در ركاب پدر خويش به شهادت رسيد

علي بن حسين بن علي بن ابي‌طالب:، ملقب به علي‌اكبر، فرزند بزرگوار امام حسين(عليه السلام) است كه در روز عاشورا، در ركاب پدر خويش به شهادت رسيد. كنيه او، ابوالحسن و مادرش، ليلا دختر ابومرّة بن عروة بن مسعود بن عامر ثقفي است.[1]برخي از علماي شيعه، ازجمله شيخ مفيد، شيخ طبرسي و حسين بن حمدان خصيبي (از امامان درزي‌هاي اسماعيليه)، معتقدند كه امام زين‌العابدين(عليه السلام) بزرگ‌تر از علي شهيد در كربلا بوده و در واقع آن حضرت، علي‌اكبر و برادر شهيدش در كربلا، علي‌اصغر بوده است.[2]اما ديگران، شهيد در كربلا را علي‌اكبر دانسته‌اند.[3](تصوير شماره 137)
از شرح حال علي‌اكبر(عليه السلام) تا پيش از واقعه عاشورا، اطلاع چنداني در دست نيست. «ابوالفرج اصفهاني» در روايتي، برخي از ويژگي‌هاي علي‌اكبر را از زبان معاويه، چنين بيان كرده است:
شايسته‌ترين افراد براي امر خلافت، علي[اكبر]، فرزند حسين است؛ زيرا جدش رسول خدا است و شجاعت بني‌هاشم، سخاوت بني‌اميه و زيبايي قبيله ثقيف را در خود جمع كرده است.[4]
علي‌اكبر(عليه السلام) در روز عاشورا، پس از شهادت همه اصحاب امام حسين(عليه السلام)، از پدرش اجازه خواست تا به ميدان برود؛ پدر نيز به او اجازه داد و او به ميدان جنگ شتافت.[5]پس از رفتن او به سمت ميدان، امام(عليه السلام) رو به آسمان كرد و فرمود:
اللهم اشهد على هؤلاء القوم فقد برز اليهم غلامٌ أشبه الناس خلقاً وخُلقاً ومنطقاً برسولك صليالله عليه وآله.».
خداوندا! شاهد باش كه جواني به جانب آنها رهسپار شده است كه در صورت و سيرت و گفتار، شبيه‌ترين مردم به پيامبر تو(صلي الله عليه و آله) است.
سپس امام حسين(عليه السلام) اين آيه قرآن را تلاوت فرمود:
(إِنَّ اللهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ*ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ). (آل عمران: 33 و 34)
خداوند، آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برتري داد. آنها فرزندان [و دودماني] بودند كه [از نظر تقوا و فضيلت] همانند يكديگر بودند و خداوند شنوا و داناست.[6]
علي‌اكبر(عليه السلام) درحالي‌كه رجز مي‌خواند، به دشمن حمله برد و با آنان به نبرد پرداخت. به روايت ابومخنف،‌ او در رجز خود، اشعار زير را مي‌گفت:
انا علي بن الحسين بن علي
 
نحن وربّ البيت اوليبالنبي
 
تالله لا يحكم فينا ابن الدعي
 
اضرب بالسيف اُحامي عن ابي
 
ضرب غلامٍ هاشميّ علويّ
 
 
من علي، پسر حسين هستم. به پروردگار خانه خدا سوگند كه ما به پيامبر نزديك‌تريم. به خدا سوگند! فرزند بي‌ريشه نمي‌تواند بر ما حكومت كند. من با ضربه شمشير جواني از خاندان هاشم و علي، از پدرم حمايت مي‌كنم.[7]
سرانجام حضرت علي‌اكبر(عليه السلام) پس از نبرد و حمله شديد و به خاك افكندن چند تن از دشمنان، غافلگيرانه هدف نيزه «مُرّة بن مُنقذ بن نُعمان عبدي» از قبيله عبدالقيس قرار گرفت و به زمين افتاد.[8]آن‌گاه فرياد زد: «پدر جان! بر تو باد سلام. اينك اين جدم رسول خداست كه به تو سلام مي‌رساند و مي‌فرمايد: به‌سوي ما بشتاب». سپس آهي كشيد و جان تسليم كرد. دشمنان او را محاصره نمودند و با شمشيرهاي خود، بر پيكر بي‌جان او ضربه وارد كردند.[9]
امام حسين(عليه السلام) بر بالين كشته فرزندش نشست و صورت بر صورت او نهاد و در حالي‌كه مي‌گريست، فرمود:
قَتَلَ اللهُ قَوماً قَتَلُوكَ يا بُنَيَّ، ما اَجرَأهُم عَلَى الرّحمانِ وَعَلى انتِهاكِ حُرمَةِ الرّسولِ عَلَى الدنيا بَعدَكَ العَفا.
فرزندم! خدا بكشد قومي را كه تو را كشتند. اينان چه بسيار بر خدا و بر هتك حرمت رسول خدا گستاخ گشته‌اند. پس از تو، خاك بر سر دنيا.[10]
سپس امام(عليه السلام) فرمود:
خدايا! بركات زمين را از اينان بازدار و ايشان را سخت پراكنده‌ساز و به راه‌هاي گوناگون بيفكن و واليان را هرگز از آنان راضي مدار. آنان ما را خواندند تا ياري‌مان كنند. چون پاسخ داديم، ستم كردند و ما را كشتند.
سپس علي‌اكبر(عليه السلام) را به سينه چسباند تا جان داد. آن‌گاه خطاب به عمر سعد، فرمود: «يابنَ سَعد! قَطَعَ اللهُ رَحِمَكَ كما قَطَعتَ رَحِمي»؛ «اي پسر سعد! خداوند نسل تو را قطع كند؛ چنان‌كه نسل مرا از اين فرزندم، قطع كردي».[11]
در زيارت رجبيه، از علي‌اكبر(عليه السلام) نام برده شده و در زيارت ناحيه مقدسه، به وي، به عنوان نخستين شهيد از خاندان رسالت، سلام داده شده و بر قاتل اول، نفرين و لعنت فرستاده شده است. او كنار امام حسين(عليه السلام) و پايين پاي آن حضرت، به خاك سپرده
 شده است.
امروزه قبر مطهر وي، داخل ضريح نصب شده بر قبر مطهر حضرت سيدالشهداء(عليه السلام) قرار دارد و به همين علت، طول ضلع شرقي ضريح، در قسمت موازي قبر علي‌اكبر، به اندازه حدود يك متر بيشتر از طول ضريح در قسمت موازي قبر امام حسين(عليه السلام) است. البته عرض ضريح در اين قسمت، به مقدار دو دهانه (پنجره)، كمتر از عرض ضريح امام(عليه السلام) در قسمت بالاسر ايشان است. براي همين، ضريح مطهر امام حسين(عليه السلام)، به شكل شش‌گوشه، ساخته شده است.
شز
 
[1]. مقاتل الطالبيين، ص86.
 
[2]. الارشاد، ج2، ص135؛ اعلام الوري، ج1، ص478؛ الهداية الكبري، ص202.
 
[3]. نسب قريش، ص57؛ مقاتل الطالبيين، ص86؛ دلائل الامامه، ص74؛ تذكرة الخواص، ص249؛ الشجرة المباركة، ص72.
 
[4]. مقاتل الطالبيين، ص86.
 
[5]. اللهوف في قتلي الطفوف، ص67.
 
[6]. الفتوح، ابن‌اعثم كوفي، ج5، ص114؛ مقتل الحسين، ج2، صص 34 و 35.
 
[7]. تاريخ طبري، ج5، ص446.
 
[8]. الطبقات الكبري، ترجمه فارسي، ج5، ص102؛ الاخبار الطوال، دينوري، ص256.
 
[9]. اللهوف في قتلي الطفوف، ص67.
 
[10]. الارشاد، ج2، ص106؛ اللهوف في قتلي الطفوف، ص68.
 
[11]. الفتوح، ج5، ص114؛ اللهوف، ص67.
 عضویت در کانال آموزش و فرهنگ اربعین

چاپ

برچسب ها علي - اكبر - امام - حسين - ضريح - شش گوشه

مطالب مشابه


3
زيارتگاه‌هاي استان كربلا
استان كربلا از سمت جنوب، به استان نجف، از سمت شرق، به استان بابِل و از سمت شمال و غرب، به استان انبار محدود مي‌گردد. مركز اين استان، شهر مقدس كربلاست. از ديگر شهرهاي آن، مي‌توان به «عين التمر» اشاره كرد. شهر كربلا، در غرب رودخانه فرات، بر كناره صحرا و ميان يك دشت آبرفتي، واقع است و آب‌وهواي بياباني گرمي دارد.
 1395/04/27
5
صحن و ايوان هاي حرم حضرت اباالفضل (عليه السلام)
آستان حضرت عباس(عليه السلام)، حدود 350 متري شمال شرقي آستان مقدس سيدالشهدا(عليه السلام) واقع است. اين آستان، در كليات نقشه و طرح بنا، با آستان امام حسين(عليه السلام) تفاوت چنداني ندارد و تفاوت عمده آن در تعداد رواق‌هاي پيرامون گنبدخانه و همچنين غرفه‌هاي پيرامون صحن است
 1395/04/27
6
مرقد حر بن يزيد رياحى‏
حُرّ بن يزيد بن ناجيه، از تيره بنو رياح، از قبيله تميم است. از تاريخ تولد حُرّ، اطلاع دقيقي در دست نيست و درباره زندگي وي و افكار و عقايدش تا پيش از واقعه عاشورا، اطلاعات اندكي وجود دارد در سال 60ه‍ .ق، زماني‌كه عبيدالله بن زياد از حركت امام حسين(عليه السلام) به‌سوي عراق آگاهي يافت، حُصين بن نمير، صاحب شرطه كوفه را به قادسيه فرستاد.
 1395/04/27

نظرات


ارسال نظر


Arbaeentitr

 فعالیت ها و برنامه ها

 احادیث

 ادعیه و زیارات